Zoek patiëntinformatie

Snel zoeken

Aanmelden nieuwsbrief

Patiëntervaringen orthopaedie

Verhaal van mevrouw Van Breugelen: "Ik heb het als een samenwerking ervaren"


Ik ben vorig jaar bij MediNova aan mijn hernia geopereerd. Mijn klachten waren behoorlijk erg. Ik had veel pijn en was niet meer in staat om te werken. Ik werk in een verzorgingstehuis, dus ik moet echt wel in goede conditie zijn om dit fysiek zware werk te kunnen doen. De neuroloog in het ziekenhuis heeft het eerste onderzoek gedaan en een MRI laten maken. Hieruit bleek dat de hernia er direct uit moest.

Om uit te leggen hoe ik uiteindelijk voor mijn hernia bij MediNova terecht ben gekomen, moet ik nog iets verder teruggaan in de tijd. Ik had namelijk twee jaar daarvoor schouderklachten en moest daaraan geopereerd worden. Voor een behandeling in het ziekenhuis moest ik toen negen maanden wachten. Via wachtlijstbemiddeling van Agis ben ik toen snel (binnen slechts twee dagen!) bij MediNova terecht gekomen. Uiteindelijk ben ik binnen twee weken gezien en geopereerd. Vanwege mijn goede ervaringen twee jaar geleden, heb ik voor mijn hernia deze keer zelf direct de kliniek gebeld voor een afspraak. Wederom kon ik binnen twee weken gezien en geholpen worden.

Mijn eerste bezoek aan Kliniek Klein Rosendael was als een droom. Er heerste een huiselijke sfeer en dat deed mij heel veel. Mijn vader was met mij meegegaan en zelfs hij, die bang is voor ziekenhuizen, durfde mee naar binnen. Ik heb geen moment het gevoel gehad dat ik in een ziekenhuis zat. Het gesprek met dr. Homminga vond ik heel prettig. Hij legde alles goed uit en ook de assistentes namen na het consult de tijd om toe te lichten wat er precies met mij zou gebeuren. Een week later werd ik al geopereerd. Het hele team deed haar best om mij op mijn gemak te stellen. Ook de manier waarop de anesthesist met mij sprak, was heel rustgevend. Ik ben na de operatie naar het zorghotel in de buurt gebracht. Ook daar waren de verpleegkundigen erg behulpzaam. Ik was blij dat ik maar één nacht hoefde over te blijven en dat ik verder thuis aan mijn herstel kon werken. Dat is het voordeel van deze nieuwere techniek van opereren. Het herstel van mijn rug verliep erg voorspoedig. Wel had ik bij de revalidatie mijn bovenbeenspier verrekt en had ik last van het feit dat ik vóór de operatie door mijn pijnlijke hernia een verkeerde houding had aangenomen.

Qua pijn gaat het nu heel goed. Soms heb ik wat last, maar voor 98% ben ik pijnvrij en daar ben ik erg blij mee. Als ik mijn oefeningen in de ochtend doe, dan gaat het die dag gewoon goed en heb ik geen belemmeringen. Toch blijf ik tijdens mijn werk oppassen wanneer ik zwaar til. Wat ik nog kwijt wil over de nazorg is dat ik kon kiezen om in de kliniek overleg met de specialist te hebben of om telefonisch met de specialist te overleggen over mijn voortgang.

Al met al ben ik erg tevreden en heb ik het zelfs ervaren als een ‘samenwerking’ met de kliniek. Alles gebeurt namelijk in overleg en wordt duidelijk uitgelegd. Daardoor heb ik me altijd veilig gevoeld en serieus genomen. Ik weet zeker dat als ik weer een operatie nodig heb, ik eerst informeer of MediNova het aanbiedt. Aan iedereen die ernaar vraagt, beveel ik MediNova van harte aan.

Verhaal de heer Van Zomeren: "Voor het eerst na drie jaar blessureleed liep ik weer een 10 kilometer prestatieloop"


Op 13 oktober 2007 liep ik voor het eerst na drie jaar blessureleed weer een 10 kilometer prestatieloop. Dat was precies één jaar en één dag nadat orthopaedisch chirurg Scholten mij heeft geopereerd aan mijn linkervoet (posteriorpees).

Mijn pijnloze finish op 13 oktober was het bewijs van een volledige genezing. Daarbij realiseerde ik mij dat de kliniek en de chirurg het slechts zeldden zullen horen wanneer een behandeling een positief resultaat heeft gehad.

Daarom wil ik Peter Scholten en het voltallige team van Kliniek Klein Rosendael hartelijk danken voor het stellen van de juiste diagnose en de puike behandeling die ik heb gehad.

Met vriendelijke groet,

Henk van Zomeren

Verhaal Alfred Schreuder, speler bij FC Twente: "Ik adviseer iedereen om naar deze kliniek te gaan"


In 2005 kreeg ik last van mijn linker achillespees. Ik was mij bewust van het feit dat deze klachten waren ontstaan door overbelasting. Binnen een paar weken was ik niet meer in staat om hard te lopen. Ik heb toen ongeveer drie maanden lang niet kunnen spelen voor Feyenoord. Daarna ben ik een korte periode wel fit geweest. Die periode was echter van korte duur. Na twee maanden waren de klachten van mijn achillespees weer helemaal terug. In deze periode kwam ik terecht bij orthopaedisch chirurg Alex Fiévez.

Alex Fiévez kende ik al erg goed. Tijdens de zes jaar van mijn carrière bij NAC Breda, was hij verbonden aan de vereniging als clubarts. Hij kende mij fysiek als speler door en door. Hij heeft mij zelfs in die periode aan mijn knie en enkel geopereerd, dus ik kende zijn kwaliteiten. Hij werkte toen als orthopedisch chirurg in het Amphia ziekenhuis in Breda.

Mijn eerste operatie in MediNova Kliniek Zestienhoven door Fiévez was een kijkoperatie. Na deze operatie was ik kort in staat om langzaam weer mee te trainen. Ik bleef echter last houden van die achillespees. Daarbij speelde mee dat mijn dochter Anouk toentertijd ernstig ziek was. Voor mijn gevoel en ook volgens mijn begeleiders, waaronder Alex Fiévez, hebben die zorgen daar een enorme invloed op gehad. Mijn persoonlijke situatie had toen wel degelijk een effect op mijn belastbaarheid en genezingsproces.

Een tweede kijkoperatie was nodig. Echter eveneens na deze operatie was ik niet in staat om fit te worden en bleef mijn achillespees parten spelen. In de periode tussen de tweede en derde (en tevens laatste operatie) is mijn dochtertje aan haar ziekte overleden. Dat was een verschrikkelijk moeilijke tijd, waardoor ik mij helemaal niet op mijn herstel kon en wilde richten. Daarnaast en misschien wel juist vanwege deze ellende, waar ik met mijn gezin doorheen moest, ontstonden er meer problemen rond die pees. Ik kreeg een fistel, dit is een onderhuidse zweer, in het gebied bij mijn achillespees.
 
In juni 2006 ben ik uiteindelijk een derde keer door Alex Fiévez geopereerd. Deze laatste keer heeft hij het hele gebied rond de pees schoongemaakt en de fistel verwijderd. En sindsdien ga ik helemaal als een speer. Binnen een half jaar kon ik spelen en was ik weer helemaal fit. Ik wist dat mijn langdurige en moeizame herstel niet aan Fiévez lag, deze man is zo verschrikkelijk kundig. Het lag voornamelijk aan die verschrikkelijke en moeilijke periode die ik heb moeten doorstaan. Vooraf aan mijn laatste operatie hadden veel mensen er geen geloof meer in dat het goed zou komen met mijn linkerbeen. Dit seizoen ben ik begonnen bij FC Twente en ik heb helemaal nergens meer last van.

Ook over MediNova Kliniek Zestienhoven ben ik enorm te spreken. Je hoeft maar te bellen en je kan bij wijze van spreken direct langskomen. De service is goed en heel persoonlijk. De sfeer in de kliniek straalt warmte uit. Het voelt alsof je bij goede vrienden op visite komt, heel bijzonder. Iedereen in de kliniek voelt zich betrokken bij de patiënten: de dames van de receptie, de specialist, de fysiotherapeut, echt iedereen. In de volksmond wordt deze kliniek een privékliniek genoemd, maar dat is verwarrend. De meeste mensen denken hierdoor dat het alleen voor welgestelden toegankelijk is. Terwijl de behandelingen gewoon vergoed worden door de verzekeraar.

Omdat ik weet dat ze goede zorg zonder wachtlijst verlenen en je niet zelf hoeft te betalen, adviseer ik dan ook iedereen om naar deze kliniek te gaan.

Verhaal Rob Penders, verdediger bij NAC Breda: "Ik kreeg een tik op mijn knie"


Rob Penders voetbalt al sinds 2000 als verdediger bij NAC. ‘De eerste jaren had ik nergens problemen mee’, zegt hij, ‘maar de laatste twee jaar heb ik twee stevige blessures achter de rug. De eerste, het scheuren van de mediale band, was nog redelijk snel hersteld. Maar de tweede blessure was erger.’

Het is inmiddels twee seizoenen geleden. Het team van NAC zat goed in de wedstrijd toen Rob ineens een harde tik achter tegen zijn knie kreeg. ‘Het was de laatste wedstrijd van dat seizoen’, herinnert Rob zich. ‘En het deed wel flink pijn, maar toch had ik in eerste instantie niet in de gaten hoe erg het was. Ik ging ervan uit dat ik er met de zes weken rust na het seizoen gewoon weer van af zou zijn. Zo’n bloeduitstorting trekt immers wel weer weg.’

Maar het liep anders. Toen Rob na die zes weken vakantie weer ging trainen, bleek zijn knieblessure toch erger dan hij vooraf had gedacht. Hij vertelt: ‘Op de knie was kalk ontstaan en daardoor raakte een zenuw ingeklemd. De bewegingen die je met je knie moet maken tijdens het voetballen, werden daardoor erg pijnlijk.’ Bijkomend probleem was dat Robs klacht niet vaak voorkomt, en dus niet direct werd herkend. ‘Het was moeilijk om de diagnose te stellen’, vertelt hij. ‘Dat is het lastige met zenuwpijn: die geeft ook uitstraling naar andere plaatsen. In mijn geval ging het om het onderbeen. Hierdoor was het moeilijk om te bepalen waar de pijn precies vandaan kwam.

Dat seizoen kwam Rob nauwelijks aan spelen toe. Hij werd in september geopereerd in Kliniek Zestienhoven van MediNova, toen het seizoen net begonnen was. ‘Ik heb na mijn herstel van die operatie nog wel een tijdje gevoetbald’, zegt hij, ‘maar ik kreeg andere blessures en bovendien kreeg ik al snel weer last van mijn knie.’ Daarin bleek een bobbeltje te zijn ontstaan dat zich vulde met vocht. ‘In het begin werd dit twee keer per week met een spuitje weggezogen’, zegt Rob, ‘maar het kwam net zo snel weer terug.’ De druk van het vocht zorgde ervoor dat dezelfde zenuw opnieuw bekneld en dus beschadigd raakte.

Bij de eerste operatie werd de kalk weggehaald die de zenuw beknelde. Dat was binnen een uurtje gebeurd. De tweede ingreep, wederom bij MediNova, duurde langer. Rob lag meer dan twee uur op de operatietafel terwijl het lek gedicht werd en de zenuw schoongemaakt. Rob vertelt: ‘Ik had me gelukkig niet zenuwachtig gemaakt voor de operatie. Toen die achter de rug was, zei orthopeed Alex Fiévez dat de zenuw weliswaar ernstig beschadigd was, maar dat hij er toch op rekende dat deze zich volledig zou herstellen.’ Afgelopen maart begon Rob met revalideren en in juli ging hij weer meedoen met de groepstrainingen. ‘Heel voorzichtig’, zegt hij zelf.

Inmiddels gaat het weer helemaal goed. ‘Ik speel weer volledig mee’, zegt Rob trots. ‘Ik heb er wel een hard hoofd in gehad. Zeker omdat zenuwherstel veel langer duurt dan herstel van een beschadigde spier. Dat was wel frustrerend. Maar de pijn werd langzaam minder en nu heb ik er nog maar nauwelijks last van. Op het veld denk ik er nooit meer aan. Ik speel weer op volle sterkte mee. Alex Fiévez heeft gelukkig helemaal gelijk gehad.’

Verhaal van Kurt Elschot, verdediger bij NAC Breda


Kurt Elshot had al een carrière bij FC Groningen achter de rug toen hij in 2005 als verdediger bij NAC de gelederen kwam versterken. ‘Ik heb eigenlijk nooit blessureproblemen gehad’, zegt hij. ‘Ook al die tien jaar in Groningen niet.’ Maar tijdens een training ging het fout. ‘Dat kwam echt totaal vanuit het niets’, zegt Kurt. ‘Het gebeurde tijdens de warming-up. Ik maakte een onnatuurlijke beweging met mijn rechterknie, waardoor die naar binnen klapte. Ik stopte meteen met de training. Aanvankelijk dacht ik nog dat het meeviel, maar ik kon niet meer aanzetten en ik voelde die knie ook bij iedere beweging heel sterk.’

Meteen de volgende dag werd een MRI scan gemaakt. Toen bleek dat in de meniscus een scheurtje was ontstaan. ‘Toen werd alles ineens heel snel geregeld’, zegt Kurt. ‘Het gebeurde op een zondag en op woensdag lag ik al op de operatietafel in Kliniek Zestienhoven (MediNova). Alex Fiévez doet veel orthopedisch werk voor sporters en komt wekelijks bij NAC. Dat is wel een voordeel geweest in mijn geval.’

Voor de operatie was Kurt niet bang. Hij had al eens eerder een kleine ingreep meegemaakt, toen een stukje kraakbeen uit een teen moest worden verwijderd, dus hij wist wat hij kon verwachten. ‘Bovendien kreeg ik voor de operatie heel goede uitleg, waarbij me precies werd verteld wat er zou gaan gebeuren’, herinnert hij zich. ‘Tijdens de operatie werd een loszittend stukje van de meniscus verwijderd en de knie werd schoongemaakt. Het losse stukje was zo klein dat er niets voor in de plaats hoefde te komen. ‘Maar ik heb wel geluk gehad’, zegt Kurt. ‘Dat werd me na de operatie wel duidelijk. Toen werd me verteld dat het probleem een stuk groter was geweest als dat scheurtje net iets verder naar links of naar rechts had gezeten.’

Kurt was maar een half uurtje in de operatiekamer. ‘Ik ging om twee uur naar binnen en om half vijf liet ik me al weer naar huis rijden’, zegt hij. ‘De eerste week heb ik thuis op de bank gelegen en daarna ben ik begonnen met revalideren. Ik moest fietsen en krachttraining doen. Gelukkig heb ik geen terugslag gehad. En de pijn viel mee. Al gingen sommige oefeningen wel moeilijker, zoals mijn knie buigen.’

Afgelopen zondag speelde Kurt voor het eerst sinds het ontstaan van zijn blessure weer mee, zes weken na de start van zijn revalidatie. ‘Dat had eigenlijk al een week eerder moeten zijn’, zegt hij, ‘maar die wedstrijd werd afgelast. Toen ik weer speelde, merkte ik meteen dat mijn knie weer goed aanvoelde. Ik kon hem volledig belasten. En als je daar doorheen bent, dan weet je wel dat het verder weer goed zit.’

Helaas verliep die wedstrijd niet zo succesvol. ‘Maar dat lag niet aan mijn knie’, zegt Kurt. ‘Ik heb gewoon alles kunnen doen, zonder belemmeringen. De dag na de wedstrijd was mijn knie weer een beetje gevoelig bij het buigen, maar dat lijkt me logisch na negentig minuten spelen. Het gaat bovendien om de buitenste meniscus en dan duurt herstel altijd wat langer dan bij de binnenste, heb ik begrepen. En op de plaats van het litteken is de huid nog wat stijf. Die moet echt even warm worden. Maar ik mag bepaald niet klagen. Ik ben uitstekend geholpen en kan inmiddels weer helemaal meedoen.’

Verhaal: "Ik ben van mijn pijn af"

Hierbij wil ik even aandacht schenken aan de werkwijze van MediNova. Vorig jaar kampte ik met behoorlijke rugproblemen waardoor ik steeds vaker ook pijn in de benen kreeg. Vanzelfsprekend was ik hiervoor in een vroeger stadium naar mijn huisarts geweest welke mij doorstuurde naar een fysiotherapeut. Helaas mocht dit niet baten en werd de pijn alleen maar heviger. Daarna kreeg ik van mijn huisarts een verwijzing naar het ziekenhuis.

Na een MRI scan te hebben ondergaan, concludeerde de neuroloog dat er op deze scan wel iets te zien was maar dat dit niet voldoende was voor een operatie. Er werd mij min of meer aangepraat dat ik graag onder het mes zou willen, hetgeen absoluut niet het geval was! Sterker nog, ik ben nog nooit geopereerd geweest en was bang voor een operatie. Ik kreeg nieuwe medicatie mee naar huis en het advies was om toch verder te gaan met fysiotherapie.

Na dit een aantal maanden te hebben geprobeerd, moest ik concluderen dat de pijn alleen maar heviger werd. Via via hoorde ik toen over MediNova en besloot om hier een afspraak te maken. Het eerste consult was buitengewoon netjes. Op deze manier was ik nog nooit te woord gestaan en geholpen! Ik werd geholpen in Kliniek Klein Rosendael door dr. Phianne Bouwmeester. Na nogmaals een MRI scan gemaakt te hebben, was al vrij snel duidelijk dat er geopereerd moest worden om mij van de klachten af te helpen, dit in tegenstelling tot wat men in het ziekenhuis verkondigden. De afspraak was gemaakt en vlak voor de kerst 2005 zou ik geopereerd worden aan mijn rug. Ik was doodsbang!!! De dag van de operatie werd ik al snel op mijn gemak gesteld en zonder al teveel poes pas of lange gesprekken lag ik voordat ik het wist in een bed op de OK en kreeg ik de narcose toegediend. Uiteraard maak je hierna niets meer mee, totdat je wakker wordt. Een uur of 3 later werd ik wakker en werd mij verteld hoe de operatie was verlopen én mocht ik direct mijn vrouw bellen: "Ja, alles gaat goed".

Na een paar uur gelegen te hebben, mocht ik meteen dezelfde proberen wat te lopen. Ik kan u vertellen, dit was erg pijnlijk! Op dat moment denk je bij jezelf dat de pijn alleen nog maar erger is geworden en dat de operatie niet het gewenste resultaat heeft opgeleverd. Niets is echter minder waar, want op het moment dat ik dit schrijf (d.d. 23 juni 2006) ben ik geheel van de pijn af! Begin januari 2006 ben ik nog voor controle teruggeweest en alles zag er prima uit. Het wandelen ging zelfs zo goed, dat zelfs mevrouw Bouwmeester hierover enigszins verbaasd was. Al met al kan ik niets anders zeggen dat mijn behandelingen bij MediNova mij bijzonder goed zijn bevallen. Een aantal pluspunten op een rij: je wordt zeer netjes behandeld, zeer deskundig personeel, vriendelijk personeel, de nieuwste technieken, fijne omgeving én last but not least, ik ben van mijn pijn af! Een aantal minpunten: Dit wordt moeilijk, deze heb ik namelijk niet kunnen constateren.

Hierbij wil ik iedereen van MediNova en in het bijzonder dr. Bouwmeester, danken voor de uitzonderlijk goede en deskundige zorg!

Verhaal van Joke: "Ik zal jullie aan iedereen aanbevelen"



Al maanden verging ik van de pijn, maar niemand constateerde wat er was. Toen ik uiteindelijk echt niets meer kon, mocht er een scan gemaakt worden. Door de lange wachttijden kon dat pas over 2 maanden. Verder kreeg ik te horen dat ik maar moest volhouden met morfine. Ik zal nooit de dag vergeten dat iemand mij vertelde over Kliniek Klein Rosendael. Ik had meteen gebeld en kreeg ook meteen een afspraak. Ook voor mijn MRI kon ik binnen twee weken in het MRI Centrum in Delden terecht. Het bleek dat ik een rughernia had.

Voor mij niets dan goeds over MediNova en Kliniek Klein Rosendael. Eindelijk werd er naar mij geluisterd en meteen ingegrepen. Dr. Homminga is niet alleen een fantastisch chirurg, maar ook een positieve man met veel humor (erg belangrijk voor mij). Nu gaat het hartstikke goed met me, de pijn was direct na de operatie al weg. De revalidatie was pittig, maar ik kan nu weer alles. De wachttijden, de verzorging, alles zorgt ervoor dat je je weer eens mens voelt en geen nummer. Ik zal jullie dan ook aan wie het maar horen wil van harte aanbevelen.

Vriendelijke groet,
Joke

Verhaal: "Een hele goede ervaring met Kliniek Zestienhoven"

Ik heb op 6 september 2003 een sportblessure opgelopen. Ik was door mijn knie gegaan. Nadat ik een week in het verband heb gezeten, heb ik drie weken in het gips gezeten. Nadat het gips eraf ging, kon ik helemaal niets meer met die knie. Hij was erg stijf geworden. Ik kreeg het advies één week fysiotherapie en moest dan terugkomen voor controle. Dus op 10 oktober kwam ik weer in het ziekenhuis. Na een aantal testen durfde de arts geen diagnose te stellen. Er moest een MRI gemaakt worden. De wachttijd was zes weken. Dat zou wel erg lang duren en ik was het nu al zat. Dus heb ik op maandag 13 oktober het ziekenfonds gebeld en gevraagd naar wachtlijstbemiddeling. Ik zou terug gebeld worden. En ja hoor, vrij snel kreeg ik telefonisch te horen dat ze een afspraak hadden gemaakt in kliniek Zestienhoven op 20 oktober. Het eerste consult was voornamelijk kennis maken met de specialist. Ik kon vertellen wat er tot nu toe was gebeurd. Daarna heeft ze ook nog wat testen gedaan. Tevens wilde ze dat er een MRI-scan gemaakt zou worden. Die afspraak zou gemaakt worden in het MRI-centrum Rotterdam. Een week later, op 27 oktober, had ik een afspraak. Ze waren erg vriendelijk en de scan was binnen een half uur gemaakt. De foto's kreeg ik zelf mee naar huis en moest ik bij het volgende bezoek aan de kliniek meenemen.

Op 6 november had ik weer een afspraak om de uitslag van de scan te bespreken. Zij gaf dat ik een scheur in de meniscus en een scheurtje in de voorste kruisband had. Op de foto's heeft ze me laten zien hoe zij dat kon beoordelen. We hebben er uitgebreid over gesproken en ze vertelde dat ze een kijkoperatie wilde uitvoeren. Ze heeft precies verteld hoe dat in zijn werk gaat en wat de eventuele risico’s zijn. Bij de balie heb ik toen direct een afspraak gemaakt en een week later hadden ze al een plek vrij. Echt razend snel allemaal! 13 november was het dan zover: om 14.45 moest ik in de kliniek zijn. Ik was erg zenuwachtig. Ik moest mezelf boven in een kamertje omkleden en de anesthesist kwam me daar ophalen. Hij merkte dat ik erg zenuwachtig was en probeerde me gerust te stellen, wat hem ook wel gelukt is. Hij vertelde precies wat hij deed. Ook begeleide hij me naar de operatiekamer en bleef erbij totdat ik sliep. Dat was een prettige ervaring. Die persoonlijke aandacht vind ik erg belangrijk. Bij het wakker worden, waren er ook telkens mensen om je heen die tegen me spraken en me weer gerust stelden. Na een tijdje suffen was ik wakker genoeg om uit bed te gaan en een kopje thee te drinken met een broodje erbij. Heerlijk na een dag vasten.

Voordat ik naar huis mocht, moest ik nog bij de chirurg komen. Zij vertelde me wat ze allemaal gedaan had en wat ik wel en niet mocht doen. Als ik nog vragen had, was daar ook ruimte voor. Ik kreeg nog een recept mee voor pijnstillers en ook daar werden we prima bij geholpen. Er werd voor ons opgezocht wat de dichtstbijzijnde apotheek was die avonddienst had en waar die precies zat, zodat we er gelijk even langs konden gaan. Nu heb ik op 27 november weer een afspraak. Dat is voor controle en als het goed is gaan de hechtingen er dan uit. Daarna is het voornamelijk revalideren. Tot nu toe heb ik dus een heel goede ervaring met kliniek Zestienhoven!

Verhaal: "Na de derde dag had ik geen krukken meer nodig"

In verband met een vakantie wilde ik redelijk snel geholpen worden. In het ziekenhuis was er echter in de eerste drie maanden geen tijd beschikbaar. Via de verzekeringsmaatschappij kreeg ik uw adres en tien dagen na het eerste contact was ik geholpen. De behandeling was dusdanig verlopen dat ik de tweede dag een kruk kon wegleggen en de derde dag de tweede. Bij de controle na tien dagen was mijn knie weer dusdanig dat ik weer alles kon gaan doen, zonder dat ik ergens pijn had.

Verhaal: "Prima verzorging"

"Langs deze weg wil ik vooral de zusters van de uitslaapkamer bedanken voor hun prima gegeven zorg. Ze namen alle tijd voor mij. Ondanks dat ik meer tijd dan gewoonlijk nodig had om bij te komen, na de ingreep aan mijn schouder. Voor het totale operatieteam neem ik mijn petje af, prima verzorging allemaal zeer attent. Bedankt

Verhaal: "Ze doen er alles aan om je op je gemak te stellen"

De kliniek doet prettig aan, het personeel is erg aardig, ook tegen de partner, de verpleegkundigen doen er alles aan om je op je gemak te stellen en de chirurg maakt voor de operatie even geruststellend contact en vertelt tijdens de behandeling ook wat hij aan het doen is. De wachttijd was in mijn situatie een maand; naar ik begrepen heb soms ook korter. Er wordt geen onnodige tijd verspild en indien er toch een vertraging optreedt in de afspraken of behandelingen word je hiervan in kennis gesteld.

Verhaal: "Ik kon binnen een week terecht"

Een zeer professionele manier van werken (dit was de eerste keer dat ik geopereerd ben, dus ik heb geen vergelijkingsmateriaal). Mij is duidelijk verteld wat er wordt gedaan. Het personeel is zeer vriendelijk,zowel in de O.K. als in de uitslaapzaal. De termijn van behandeling is perfekt, daar kunnen de reguliere ziekenhuizen een voorbeeld aan nemen. Bijvoorbeeld in een regulier ziekenhuis zou ik pas na 3 maanden geopereerd kunnen worden en bij MediNova al na een week.

Verhaal: "De kliniek straalt warmte uit"

Het was de eerste keer dat ik in een privé-kliniek ben behandeld. Ik was zeer verrast door de persoonlijke benadering. De warmte die de kliniek uitstraalt. De ontvangst in de receptie, deze was echt drempelverlagend. Ik had een andere voorstelling, maar deze beruste achteraf nergens op. Hartelijke dank.

Verhaal van Piet Klooster: "Alle lof voor de mensen binnen MediNova"

Mijn naam is Piet Klooster. Ik ben 59 jaar oud en werk al vanaf 1963 als machinist op baggerschepen wereldwijd. Begin juli ben ik met klachten over tintelende en pijnlijke handen naar mijn huisarts gegaan. Vooral van mijn linkerhand had ik erg veel last. Ik werd doorverwezen naar de afdeling Neurologie van een ziekenhuis in Groningen. Na de consultatie van de neuroloog werd een EMG onderzoek gedaan. Op 29 juli kreeg ik de uiteindelijke uitslag van het onderzoek. Het vermoeden van de neuroloog werd bevestigd. In beide handen is het carpaal tunnel syndroom geconstateerd. In het ziekenhuis was een eerste consult bij de plastisch chirurgie pas eind september mogelijk. Diezelfde dag nog heb ik 's middags contact opgenomen met mijn verzekeraar Groene Land Achmea en het probleem voorgelegd. Achmea vertelde mij dat ik snel geholpen kon worden, indien het geen bezwaar was om naar Rozendaal (bij Arnhem) te gaan. Uiteraard vond ik dat geen probleem. Ik werd dezelfde dag nog teruggebeld door MediNova, die mijn afspraak in Kliniek Klein Rosendael bevestigde.

Twee dagen later ben ik naar Kliniek Klein Rosendael gegaan voor het eerste consult. De plastisch chirurg, dr. van der Weij, bestudeerde het meegebrachte EMG onderzoeksrapport en gaf tekst en uitleg over het probleem. Vervolgens werd de operatie besproken en een datum geprikt. Deze kon al op 4 augustus plaatsvinden.

Vooraf aan de operatie moesten nog een aantal testen gedaan worden. Mijn longen werden bekeken, mijn bloeddruk gemeten en ik werd op de hartbewaking aangesloten. Tijdens de operatie constateerde dr. Van der Weij inderdaad een ernstige beklemming in mijn linkerhand. De operatie duurde uiteindelijk een uur. Na de operatie kwam ik bij in de uitslaapkamer en werd er koffie en broodjes geserveerd. Een uurtje later vertrok ik samen met mijn vrouw naar huis. Mijn hand moest drie dagen lang in een drukverband en ik heb eveneens drie dagen met een mitella moeten lopen. De pijn in mijn linkerhand en -arm is zodanig afgenomen, dat ik geen pijnstillers meer nodig heb en er s’nachts niet meer wakker van wordt. Op 15 augustus werden de hechtingen verwijderd en werd de laatste controle uitgevoerd. Wat mij nog rest zijn een aantal revalidatie oefeningen tot mijn hand weer volledig op krachten is.

Ik ben verrast over de snelheid van het hele traject. Tussen het moment dat ik met Achmea contact opnam en de uiteindelijke operatie zat slechts vier dagen. Dit in tegenstelling tot het ziekenhuis in Groningen waar ik twee maanden later langs kon komen voor het eerste consult. Mijn behandeling bij kliniek Klein Rosendael heb ik als bijzonder prettig ervaren. Alle lof voor de mensen binnen MediNova die bij mijn behandeling betrokken zijn geweest.

Verhaal van Dorien: "Bedankt voor alle goede zorgen"

In april 2001 ben ik onderuit gegaan met de motor, waaraan ik knieklachten heb overgehouden. Tijdens een bezoek aan een orthopedisch chirurg werd er een zware kneuzing en een slijmbeursontsteking geconstateerd. Met fysiotherapie dacht ik dat de klachten zouden verdwijnen. Maar de pijn bleef en straalde vanuit mijn knie richting mijn kuitbeen. In het AMC werd posttraumatische dystrofie geconstateerd. Ik heb echter een second opinion in het LUMC gevraagd. Daar waren ze niet helemaal zeker van deze diagnose. Met een steunkous en pijnstillers zou ik de pijn kunnen verdragen. Maar de pijn bleef. Uiteindelijk ben ik naar een orthopedisch chirurg in het Slotervaart ziekenhuis gegaan. Daar werd ik ook niet wijzer van. Zijn diagnose was ook een slijmbeursontsteking en zou de oorzaak zijn van mijn pijn. Inmiddels erg moe geworden van alle adviezen, ben ik doorgegaan met fysiotherapie. Mijn fysiotherapeut was ervan overtuigd dat het sterker maken van mijn been uitkomst zou bieden. Ik ben toen meer gaan bewegen en voelde mij inderdaad steeds beter. Na een half jaar zat er echter nog steeds geen vooruitgang in.

Met een collega sprak ik er over. Zij adviseerde mij om dr. Driessen, een bekend orthopedisch chirurg, in Kliniek Zestienhoven te bezoeken. Tijdens het eerste consult hebben wij uitgebreid mijn klachten besproken. Hij gaf mij het advies alsnog de slijmbeurs weg te nemen, omdat ik daar het meeste last van had. De verwachting was tevens dat daarmee de pijnklachten met betrekking tot de posttraumatische dystrofie opgelost zouden worden.

Op 17 maart 2003 was het zover. Bij aankomst in de kliniek werd ik welkom geheten met een kop koffie. De assistente van dr. Driessen begeleidde mij naar de voorbereidingsruimte. Daar kon ik mij verkleden en kreeg ik plakkers op mijn borst, waar de OK-apparatuur op aangesloten werd. De anesthesiste nam kort de pré-operatieve vragenlijst met mij door en vertelde wat ze verder ging doen. Ook dr. Driessen nam met mij door wat zijn plannen waren. De bedoeling was een kijkoperatie en tevens het verwijderen van de slijmbeurs. Daarna werd ik naar de operatiekamer gereden. De OK-assistenten stelden zich aan mij voor en de plakkers op mijn borst werden op verschillende apparaten aangesloten. Mijn been werd ingesmeerd met een desinfecterend middel en toen moest ik vanaf tien aftellen……

Voordat ik het wist lag ik alweer op de recovery. Een vriendelijke verpleegkundige vroeg hoe ik mij voelde. Ik had veel pijn, dus ik kreeg een pijnstiller. Verder mocht ik eindelijk weer iets eten, maar wilde het liefst nog wat rusten. Een half uur later mocht ik mij aankleden en werd ik voorgesteld aan de fysiotherapeut van de kliniek. Ik kreeg een trainingsschema en tips voor de komende weken. Uiteindelijk werd ik door de verpleegkundige in een rolstoel naar de auto gereden. Inmiddels zijn we drie maanden verder en ik kan gelukkig zeggen dat het nu steeds beter gaat. Op mijn werk ben ik dan ook weer fulltime aan de slag.

Iedereen in Kliniek Zestienhoven, bedankt voor alle goede zorgen!

Verhaal: "Een pluim voor iedereen"

De eerste dagen na de operatie heb ik wel veel last van rug en benen gehad. Ik vond het prettig dat ik thuis gebeld werd om te informeren hoe het met me ging. Ik vond de sfeer en omgang erg prettig, professioneel en vakkundig. Ook het verblijf in het Zorghotel was veel beter dan ik van te voren had verwacht. Een pluim voor alle personen die aan mijn bed zijn geweest.

Verhaal: "Er wordt zeer zorgvuldig gewerkt"

De professionele en adequate behandelwijze zonder het welzijn van de patiënt te kort te doen, heeft mij zeer aangesproken. Dit was mijn tweede behandeling bij jullie tot volle tevredenheid. Een TOP-kliniek!! Ik heb het verblijf als zeer plezierig ervaren. Mijns inziens wordt er zeer zorgvuldig gewerkt. Hartelijk dank daarvoor!

Verhaal: "De goede sfeer valt op"

Jullie hebben een gestroomlijnd ziekenhuisje, veel snelheid en veel aandacht. Wat het meest opvalt, is de goede sfeer en de vriendelijkheid van alle medewerkers!

Verhaal: "Mijn knie voelt prima"

Ik wil u heel graag even zeggen wat ik vond van mijn verblijf in uw kliniek. Wat een uitstekend personeel heeft u!! Ondanks dat ik erg opzag tegen de ingreep, wist ik vanaf het moment dat ik bij uw kliniek binnenstapte dat het in orde was. Je wordt bij binnenkomst al min of meer op je gemak gesteld, zodat de angst al meteen wordt weggehaald. Tijdens mijn operatie heb ik alleen maar positieve mensen om me heen gehad, die hun uiterste best deden. Na de operatie in je luxe kamertje wordt je nog eens verwend door het personeel, dat alert is en zich voor honderd procent inzet. Namens mijn vriendin wil ik u dan ook hartelijk bedanken voor uw inzet. Mijn knie voelt prima aan en het is misschien nog vroeg om daar iets over te zeggen, maar dat ik de juiste keuze heb gemaakt door naar uw kliniek te komen, weet ik zeker. Onze hartelijke dank.

Verhaal: "Hier kunnen vele ziekenhuizen nog van leren"

Op 19 november 2003 is er een kijkoperatie in mijn knie uitgevoerd. Hier ben ik tot op heden zeer tevereden over. Vanaf het moment dat ik binnen kwam tot op het moment van naar huis gaan is er naar mijn mening alles door jullie aan gedaan om mij alles goed en duidelijk uit te leggen me op mijn gemak te voelen. De ingreep is me daardoor 100% meegevallen. Het viel me op dat de samenwerking tussen jullie ontzettend goed is en er in mijn ogen ontzettend efficiënt gewerkt wordt. Hier kunnen vele ziekenhuizen nog van leren. Hopelijk zal het resultaat van de operatie net zo goed zijn als mijn behandeling. Ik zal mijn ervaring ook meedelen aan Amicon. Verder dank ik jullie allen en wens ik jullie nog veel succesvolle operatie toe.