Cliëntervaringen

Had ik maar een derde oog, dan liet ik het weer hier aan staar opereren!

De heer Schraa is eind november in Kliniek OMC Haarlem aan beide ogen aan staar geopereerd. Omdat zoveel mensen tegen deze operatie opzien terwijl dit helemaal niet nodig is, heeft de heer Schraa zijn ervaringen opgeschreven  en naar de Nieuwsbrief van de PCOB gestuurd. Met zijn toestemming hebben wij ook zijn verhaal op onze website mogen plaatsen om met u te delen: 

Net als veel van mijn leeftijdsgenoten worden je ogen wat troebel, althans? Eerst denk je, mijn bril is weer eens vies, schoonmaken. Dan ga je naar de brillenman met de vraag; "Kun je mijn ogen eens nameten, ik denk dat ik weer wat sterkere glazen moet hebben". Meestal vindt die goede man of vrouw dan wel dat je een iets sterker lees- of verzienglas nodig hebt. Oké, bestel het dan maar! Maar helaas, het geeft niet echt het gewenste resultaat. En dan ja, dan gaat langzamerhand het idee postvatten, misschien krijg ik wel staar, mijn moeder had het op latere leeftijd ook. Na nog wat aarzelen, want er loopt letterlijk er figuurlijk geen bloed uit, ga je toch maar naar de oogarts. Na enige tijd turen en nog eens testen komt de oogarts tot de conclusie:"Meneer u hebt staar en aan beide ogen, ik adviseer u eens na te gaan denken over een staaroperatie". Je kunt dan gaan, het hoeft niet direct, je moet en mag het helemaal zelf weten.

Je komt dan in een fase dat je het er soms hier en daar eens over hebt. Wat blijkt; meer mensen c.q. leeftijdsgenoten hebben er last van en een aantal heeft zich al laten opereren. Maar ja, snijden in je oog is best wel eng, in je teen of je arm is nog daar aan toe, maar je oog? Niet dat ik kleinzerig ben, maar je oog is erg kwetsbaar! Even nog maar niet aan denken, eigenlijk gaat het nog best wel. Maar het blijft toch in je hoofd spoken en je zicht wordt er niet beter op. Dan toch maar opereren is de conclusie die je langzamerhand neemt. Echter nu komt het even niet uit, maar in het komend najaar moet het dan maar gebeuren, weer wat uitstellen. En waar en bij wie dan?

Ik zal u deze worsteling verder besparen, maar ik ben uitgekomen bij: Het OMC in Haarlem. Ik vind specialisatie een pré hebben. Dit Oog-Medisch-Centrum is, zoals de naam al zegt, gespecialiseerd in ogen en dus ook in staaroperaties. Een afspraak is snel gemaakt en een bezoek aan dokter K. staat dan in je agenda. De kogel is door de kerk, je zit in de molen en die gaat dan draaien. Mijn advies is nu, dat wil zeggen achteraf; laat het dan ook maar gaan!

De afspraak is gemaakt en voor het eerste oog is de operatiedatum gepland. Toch wel inwendig wat gespannen meld je je dan op de afgesproken datum bij de kliniek. Wat blijkt, je bent niet de enige en dan komt het wonder; je krijgt evengoed toch een echte privébehandeling. De assistenten, het zullen wel oorspronkelijk verpleegkundigen zijn, zijn uiterst vriendelijk en vakbekwaam, althans dat stralen ze uit. Ze leggen je haarfijn uit wat je te wachten staat, druppelen voortdurend je oog zodat deze van alles doet waardoor de pupil wijder wordt en de gevoelloosheid ongemerkt toeneemt. Voor je het weet ga je met gedruppelde oog, met verwijde pupil, een vertrekje binnen en weer een aardige assistente kleedt je dan om. Gelukkig zijn er geen spiegels, want je ziet er denk ik potsierlijk uit met je plastic pet op, een soort papieren kamerjas aan en sloffen over je schoenen.

Met vriendelijke zachte hand word je dan geleid naar het volgende vertrek, waar je op een bed met hoofdsteun moet gaan liggen. De dokter, ook potsierlijk gekleed in een groen operatiepak, ook zo'n pet op en denk ik, ook dito schoenen aan. Hij komt je begroeten en straalt een blijheid uit of je zijn grootste vriend bent en hij verheugd is je te zien. Ondertussen door assistenten steeds maar controleren; wie je bent, welk oog geopereerd moet worden, of je je goed voelt, kortom niets wordt aan het toeval overgelaten. Natuurlijk steeds maar druppelen, want het oog moet pijnloos worden. Een heuse anesthesist loopt ook rond en controleert de hele druppelprocedure. En dan, dan is het zover. Met bed en al word je de operatiekamer ingereden. Het moment is daar!! Je oog wordt verder afgeplakt, zodat je niet kan knipperen, veel vloeistof wordt er steeds bijgespoten en je ligt er maar. Toch iets gespannen, want er wordt toch maar in je oog gesneden! De dokter haalt de troebele lens eruit en stopt een kunststof lens in het natuurlijke zakje waar je eigen lens uitkomt. Dan wordt het oog weer dichtgemaakt en klaar is Kees, in mijn geval Henk.

Eerlijk gezegd; waar maak je je eigenlijk druk om, het is zo gepiept. Je voelt er eigenlijk niets van en de persoonlijke aandacht en het geoliede operatieteam komt rustgevend en zeer professioneel over. Je krijgt een kapje op je oog, wordt weer uit de bespottelijke kleren geholpen en mag dan even in een relaxstoel bijkomen. Je krijgt koffie en een krentenbol en mag gaan, wanneer je denkt dat je er klaar voor bent. Eerlijk gezegd een prettig half uurtje, want je krijgt normaal toch meestal niet zoveel persoonlijke aandacht en prettige bejegening. Toen een aantal weken daarna mijn andere oog ook geopereerd werd was het een feest van herkenning. Ze waren (professioneel) allemaal nog steeds aardig, hadden weer de volledige aandacht en waren erg sympathiek en deskundig bezig.

Aan het eind van de operatie, weer uitrusten in de relaxstoel, koffie drinkend en krentenbol etend verzucht ik: Had ik maar een derde oog, dan liet ik het weer hier aan staar opereren, onzin natuulijk!

Ik heb het proces maar eens opgeschreven omdat er toch nogal wat mensen zijn die erg tegen zo'n behandeling opzien en dan maar liever een beetje in een duisterwordende wereld blijven leven. Je gaat immers niet dood aan staar! Maar het kan het dagelijks leven wel een stukje prettiger maken. Trouwens onze zorgverzekering betaalt!

---

 

Ik had niet naar een betere kliniek kunnen gaan!

Bij de laatste controle werd mij gevraagd of ik een enquête formulier had ontvangen. Dat heb ik nog niet maar ik wil niet nalaten om u te laten weten dat ik meer dan tevreden en gelukkig ben met mijn nieuwe ogen. Ik ben vol bewondering voor dat wat de samenwerking van inventiviteit, techniek en kunde mogelijk heeft gemaakt.

Sprekend met anderen blijkt dat ik niet naar een betere kliniek had kunnen gaan. Sommige kennissen kregen geen enkele informatie mee, wilden het lenen van diegenen die dat wel ontvingen. Sommigen moesten heel lang wachten tussen de eerste en tweede operatie. Anderen werden toch nog verdoofd middels injecties. Ook hoorde ik dat de operatie van het tweede oog veel langer had geduurd dan de eerste en niet zo prettig was. Een kennis van mij zag na de eerste operatie dubbel. Dat zou na de tweede operatie overgaan... ik hoop het van harte voor haar maar behoud mijn twijfels.

Het meteen agenderen van alle afspraken vind ik een prima zaak. De begeleiding en zorg bij Kliniek OMC Haarlem kon niet beter. Heel vriendelijk, nauwgezet en rustgevend.

Ik wil hierbij dokter Klaver en alle assistenten en medewerkers van harte bedanken voor alles wat ze voor mij hebben gedaan.

Met vriendelijke groet, mervouw A. Tillmanns-Hellendoorn uit Bentveld