Download PDF Haperende vinger behandeling »

Een haperende vinger is het gevolg van irritatie en ontsteking van de buigpezen in de handpalm, echter zonder infectie. Door zwelling van de buigpees en de omgevende peesschede kan de pees niet langer vrij bewegen tijdens het buigen en strekken van de vinger. Een haperende vinger komt vaker voor bij vrouwen in de leeftijdscategorie van 45 tot 65 jaar. Deze aandoening kan in alle vingers en in de duim optreden Soms speelt overbelasting een rol.

Klachten en symptomen

Aanvankelijk is er sprake van een geringe pijn of irritatie bij het buigen van de vinger, met name bij het vastgrijpen van objecten. Het buigen en strekken van de vinger kan moeizaam en schokkend verlopen.

De vinger hapert soms als deze gestrekt wordt, zoals het overhalen van een trekker (in het Engels: trigger finger syndroom). Door toenemende verdikking van de buigpees verergert de pijn en kan er op een gegeven moment een situatie ontstaan dat u de vinger niet meer op eigen kracht kunt strekken.

Behandeling

Een haperende vinger kan op twee manieren behandeld worden. De meest eenvoudige behandeling is injectie met een ontstekingsremmer. Dit kan gevoelig zijn, maar geeft, in combinatie met rust, vaak verlichting van de klachten.

De meeste definitieve oplossing bestaat uit een kleine operatie onder plaatselijke verdoving die 10 minuten duurt. Hierbij wordt via incisie van 1,5 cm de peesschede in de lengterichting geopend. 

Hierdoor ontstaat er weer ruimte voor de verdikte pees om te bewegen. De behandelde vinger zal direct na de operatie weer normaal kunnen bewegen. Om verklevingen te voorkomen is het noodzakelijk dat u meteen na de operatie regelmatig uw behandelde vinger strekt en buigt.